Deze leden van K-Kids in de Amerikaanse staat Oregon spannen zich elke dag in om vriendelijkheid uit te stralen – de sleutel tot een betere wereld, in hun optiek.
Een tijdje geleden liet Blake, een jongen uit de Amerikaanse staat Georgia, een T-shirt maken waarmee hij zijn vriendelijkheid tegenover anderen wilde tonen. Er stond op, heel simpel: “Ik wil je vriend zijn”, zodat iedereen wist dat hij altijd openstond voor nieuwe vriendschappen. En de boodschap sloeg aan.
Er werd een commissie gevormd om deze vriendelijkheid verder te verspreiden door meer van zulke T-shirts te maken. De commissie groeide; de T-shirts worden nu in de hele wereld gedragen. De K-Kids op de Mabel Rush-basisschool in Newberg in de Amerikaanse staat Oregon dragen het T-shirt elke woensdag op school: “Het laat zien wie we zijn en wie we elke dag proberen te zijn. Elk lid van K-Kids bekommert zich om leerlingen die geen vrienden hebben; we proberen ze op alle mogelijke manieren te helpen.
Elke woensdag komen we bij elkaar om dingen te veranderen in de wereld en in onze gemeenschap. Zo maken we bijvoorbeeld strookjes met complimentjes, die op school doorgegeven worden van de ene aan de andere leerling. Ze gaan van hand tot hand en worden in zakken gestopt; de kinderen kunnen ze tevoorschijn halen op momenten waarbij ze aan zichzelf twijfelen. De kinderen vrolijken op door de strookjes, omdat ze weten dat er iemand is die in ze gelooft.
Ook maken we posters waarop we mensen oproepen om vriendelijk te zijn tegenover anderen. En we verspreiden vriendelijkheid met ‘vriendelijke dozen’. De kinderen op school kunnen een stukje schrijven over iemand die vriendelijk was. Op het strookje kan de naam van de leerling en zijn of haar leraar worden ingevuld, en opgeschreven wat de vriendelijke persoon precies deed. Elke woensdag trekken we een strookje uit de doos. Degene wiens naam erop staat, krijgt een prijs. Degenen die genoemd zijn op een strookje in de doos, krijgen dat strookje. Zo worden ze eraan herinnerd dat ze een goede daad hebben gedaan en dat iemand dat heeft gezien.
We sturen ook kaarten naar bejaardentehuizen op feestdagen: Kerstmis, Valentijnsdag, Thanksgiving enzovoort. En we hangen met de hand gekleurde vellen papier op met aanmoedigingen en positieve uitspaken over vriendelijkheid.
Het moet goed georganiseerd worden; daarom krijgen we allemaal een taak toebedeeld door onze leidster, mevrouw Neiss. Zo is er een penningmeester, voorzitter, vicevoorzitter, secretaris en ordehandhaver. Al onze vrienden bij K-Kids willen maar al te graag vriendelijkheid verspreiden, zoals je ziet.
We proberen altijd aardig te zijn. Aangenaam in de omgang. We zijn wie we zijn, en wie we graag willen zijn. Wij vertegenwoordigen de vriendelijkheid in de wereld. En dat blijven we doen.’