Go, baby, go!

GBG17-2181

KIWANIS-LEDEN UIT ILLINOIS HELPEN KINDEREN MET SPINA BIFIDA BEWEGINGSVRIJHEID.

Tekst: Danielle Castonzo | foto’s: Ron Orzel/Foto Ops

Het is een prachtige zomerdag, het zonlicht stroomt door de ramen in het Shriner-kinderziekenhuis in de Amerikaanse stad Chicago. Binnen zijn twaalf kinderen bijeengekomen met hun familie, vol verwachting. Poppenspelers lopen tussen de mensen door; ze moedigen de jongste kinderen aan om met hun hand aan de Muppet-achtige poppen te voelen.

Maar de echte actie vindt plaats aan de tafels die verspreid in de ruimte staan, met daaromheen teams van tieners en volwassenen, helemaal verdiept in hun werk: ze bouwen autootjes met een motor, geschikt voor kinderen. Op het eerste gezicht zien de compacte voertuigjes er hetzelfde uit als de autootjes die je vaak bij gezinnen met kinderen op het erf ziet staan. Maar deze exemplaren zorgen er binnenkort voor dat de jongste kinderen, allemaal geboren met een open ruggetje, veel meer bewegingsvrijheid krijgen.

GBG17-1764

Als een baby een open ruggetje (of spina bifida) heeft, sluiten de beenderen van de ruggengraat zich niet goed rond een gedeelte van het ruggenmerg. Bij het opgroeien hebben deze kinderen soms problemen met de mobiliteit; het is voor hen niet altijd makkelijk om zich voort te bewegen. Sommigen hebben een beugel nodig om te kunnen lopen; anderen kunnen niet zonder een rolstoel of moeten door een volwassene worden gedragen. Afgelopen juni kregen twaalf van deze kinderen dankzij toegewijde Kiwanis-leden een nieuw, trendy vervoermiddel tijdens het evenement Go Baby Go.

Go Baby Go werd voor het eerst georganiseerd in 2012 door de Universiteit van Delaware; het is nu een internationale beweging. Twee jaar geleden begon de Kiwanis-club van River Forest/Oak Park met een eigen project. En in 2017 ging de club een samenwerkingsverband aan met de Spina Bifida-vereniging in Illinois, het Shirley Ryan AbilityLab van de Northwestern Universiteit, het Ann & Robert Lurie-kinderziekenhuis in Chicago, het Shriner-kinderziekenhuis en andere Kiwanis-clubs en Key Clubs, om het project uit te breiden.

GBG17-1786

Bill Piper is lid van de Kiwanis-club van River Forest/Oak Park. Voorheen was hij directeur van de stichting voor onderzoek naar spastische verlamming, die al 60 jaar gesteund wordt door het project van het district Illinois-Oost- Iowa. De deelnemers aan het project, zo legt hij uit, proberen de mobiliteit en de kwaliteit van leven van de kinderen te verbeteren door elke auto speciaal aan te passen aan de gezondheidstoestand van de eigenaar.

Voor ze beginnen, verzamelen de leden informatie over de specifieke beperkingen en zwakke punten van elk kind. Zo is er in 2017 een kind dat twaalf uur per dag gebruikmaakt van een voedingssonde, waardoor zijn bewegingsvrijheid beperkt wordt.

“We hebben een pijp laten ontwerpen die omhoog staat als het kind de auto gebruikt, erin rondrijdt en speelt,” vertelt Piper. “Volgens de ouders is zijn hele dagindeling erdoor veranderd. Het kind vindt het geweldig om in de auto te zitten en ermee te spelen.”

De auto’s worden niet bestuurd met een voetpedaal. De bouwers installeren een startknop, op een plaats die wordt bepaald door de therapeut van het betreffende kind.  Voor de veiligheid van de bestuurder zijn er een gordel en een noodknop. De auto’s worden gebouwd door vrijwilligers. Daarom wordt het elektrische gedeelte gecontroleerd door techniekstudenten van de Northwestern Universiteit.

GBG17-1974

Volgens Arun Jayaraman, lid van de Kiwanis-club van River Forest/Oak Park en directeur van het Max Näder-laboratorium, onderdeel van het AbilityLab, lijkt het leven van kinderen met een beperking dankzij deze auto’s meer op dat van andere kinderen, wat hun socialisatie ten goede komt. Als ze in hun auto’s rondrijden op de speelplaats, stelen ze de show, zegt hij.

“Vaak moeten deze kinderen door hun ouders worden gedragen of zijn ze afhankelijk van een rolstoel,” legt Jayaraman uit. “Het werkt bevrijdend voor hen om zichzelf te kunnen voortbewegen in hun eigen autootje.”

Vrijwilligers van de Kiwanis-clubs van Algonquin-Lake in the Hills, Bensenville/Wood Dale/Franklin Park, Lombard, Montclare-Elmwood Park, Northlake, St. Charles en Woodstock hielpen met de bouw van de auto’s. Ook leden van de Key Clubs van de Byron High School, de Dixon High School, Guerin Prep en de Marian Central Catholic High School deden mee.

Afgelopen zomer hield de Spina Bifida-vereniging trainingssessies, om andere organisaties in de staat te helpen om ook Go Baby Go-workshops te organiseren bij hen in de buurt.

“De kinderen met spina bifida en hun familieleden hadden veel profijt van de betrokkenheid van de Kiwanis-club van River Forest/Oak Park en alle andere deelnemende clubs,” zegt Matt Larsen, directeur van de vereniging. “We zijn veel dank verschuldigd aan Kiwanis en zijn missie: verbeter de wereld, één kind, één gemeenschap per keer.”


Dit verhaal verscheen oorspronkelijk in het kwestie van Kiwanis in oktober 2017.

Submit a comment

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s