Een veilige haven

Africa6

Een Kiwanis-lid uit Texas gebruikt zijn mechanische kennis om vrouwen in Afrika te helpen.

Door Julie Saetre

Als ervaren monteur en eigenaar van een garagebedrijf in Texas weet John Eanes, al jarenlang Kiwanis-lid, bijna alles van allerlei soorten motorvoertuigen.Maar hij had nooit gedacht dat zijn kennis op een dag nodig zou zijn en gewaardeerd zou worden in Afrika.

Dankzij een gift van de Kiwanis-club uit Galveston kon Eanes het afgelopen jaar naar Kenia reizen, samen met Ed Sulzberger, directeur van African Childrens Haven.Deze organisatie, die gevestigd is in Texas, biedt hulp aan wezen en jonge vrouwen in Afrika.

Tijdens zijn verblijf in Kenia werkte Eanes als technisch adviseur voor een project waarbij een John Deere-tractor werd geschonken aan Missie met een visie, een liefdadigheidsorganisatie die onderdak en onderwijs biedt aan jonge Masai-vrouwen.Deze tieners zijn met gevaar voor eigen leven hun dorp ontvlucht om te ontkomen aan besnijdenis en een gedwongen huwelijk, twee traditionele praktijken van het Masai-volk.De afgelopen vijftien jaar heeft de Missie bijna 1000 meisjes geholpen om een betere toekomst te krijgen.

Op een boerderij van vier hectare verbouwt de organisatie voedsel, dat bestemd is voor de bewoners en het personeel van het schuiladres, en om geld te verdienen waarmee de bedrijfskosten en het schoolgeld kunnen worden betaald.Vóór de komst van Eanes werd al het werk nog onverdroten met de hand gedaan, met behulp van schoffels en kapmessen.Maar dat veranderde allemaal toen de langverwachte tractor kwam – dat wil zeggen, toen de meisjes hadden geleerd hoe ze hem moesten bedienen.

In twee weken tijd leerde Eanes de bewoners van de Missie zwaar materieel te bedienen. Ze namen zijn lessen gretig in zich op.

“Toen we de meisjes voor het eerst zagen, waren ze heel verlegen en terughoudend,” herinnert Eanes zich.“Maar toen ze eenmaal op de tractor zaten om te ploegen, was het geweldig om te horen hoe enthousiast ze waren, omdat ze nu zelfvoorzienend werden.”

Dat gevoel van onafhankelijkheid kenden de meisjes voorheen niet.

“Masai-vrouwen en -meisjes krijgen maar zelden onderwijs,” zegt Sulzberger.“Dat roept nog steeds veel weerstand op.En dat jonge vrouwen leren om zwaar materieel te bedienen, dat is helemaal uniek.We hoorden dat zij waarschijnlijk de allereerste Masai-vrouwen zijn die een diploma krijgen.”

Eanes voegt eraan toe: “Het was alsof ze tot leven kwamen toen ze begonnen te ploegen.Ze waren dolenthousiast, want ze konden nu ook voor andere boeren ploegen, geld verdienen en steeds beter worden.”

Submit a comment

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s