VEILIGHEID GAAT VOOR

_S7A6806

Kiwanis-leden uit Canada sponsoren een nagebouwd dorp, één hectare groot, waar kinderen leren over veiligheid thuis en op de fiets.

Tekst en foto’s: Curtis Billue

Het schelle geluid van een elektronische piep klinkt door de stille nacht.Je wordt wakker, verward en slaperig; alles wat je ziet is dikke zwarte rook.In de verte hoor je geknetter en voorwerpen die op de grond neerploffen.De muren kraken, gloeilampen knappen en in de aangrenzende kamers klinkt gerinkel van glas.Wat doe je dan?

Sta je op en doe je de deur van de slaapkamer open om te kijken waar de brand is?Nee.

Je kunt gedesoriënteerd raken als je in een ruimte met rook en giftige gassen staat.Als je zeer hete lucht van 300 °C inademt, kunnen je longen verschroeien en je kleren aan je huid vast smelten.En als je een deur opent, kan er meer zuurstof bij het vuur komen, met brandwonden tot gevolg.

Een huis kan binnen vijf minuten door brand in de as worden gelegd, dus elke seconde telt.Je bent in paniek, denkt koortsachtig na wat je moet doen, en je hebt spijt dat je niet beter bent voorbereid.

Vooral als je vijf jaar bent.

_S7A6843

En dan verschijnt de Kiwanis-Club van Brantford (Ontario, Canada) op het toneel met zijn ‘veiligheidsdorp’, een terrein van een hectare met klaslokalen, een oefenhuis voor brandbestrijding en een minidorp met straten en verkeerslichten.Het dorp is bedoeld om kinderen iets te leren over veiligheid in alle situaties, zelfs zeer gevaarlijke.

De afgelopen twaalf jaar hebben ruim 80.000 schoolkinderen, van kleuterschoolleeftijd tot twaalfjarigen, kunnen profiteren van de oefeningen met de politie en de brandweer in het veiligheidsdorp.Door de innovatieve, praktische aanpak voor noodsituaties en ongevallenpreventie zijn de kinderen voorbereid op gevaarlijke scenario’s en weten ze hoe ze de kans op levensbedreigende verwondingen kunnen verkleinen.

_S7A7041

Sparky’s huis
Sparky de Brandhond, in 1951 geïntroduceerd door de NFPA (de Amerikaanse organisatie voor brandbeveiliging), is de mascotte voor brandveiligheid, vergelijkbaar met Smokey de Beer.De leerlingen volgen instructeur Bob Sproul, medewerker brandpreventie bij de brandweer van Brantford, van het klaslokaal naar Sparky’s huis.

Je ziet meteen dat het huis vol gevaren is.Het elektrische snoer van een strijkijzer hangt op de grond; als een kind eraan trekt, kan het gloeiend hete strijkijzer op de grond vallen.Aan een verwarmingstoestel zitten meerdere verlengsnoeren en er staan nog kartonnen pizzadozen in de oven, twee mogelijke oorzaken van brand.

Sparky is een vergeetachtige hond …

_S7A6816

Sproul laat een lege elektrische luchtverfrisser zien. Aan de achterkant is de zwartgeblakerde stekker te zien, die in brand was gevlogen.Iedereen in de kamer staat versteld, ook Marie-Sol Harding, lerares op de katholieke basisschool Sainte-Marguerite-Bourgeoys.

“Ik kon het niet geloven.Ik heb altijd luchtverfrissers met geurolie in de muur,” zegt Harding.“Ik wist niet dat die in brand kunnen vliegen als je ze leeg in het stopcontact laat zitten.Het kost geld om ze te vervangen, maar dat is het me wel waard.”

Een zesvoudige stekkerdoos, niet bedoeld voor keukenapparaten, is verbrand aan de onderkant, waar hij in brand is gevlogen.Kinderen steken hun hand op met allerlei vragen voor de instructeur.

De leerlingen wijzen meer gevaarlijke situaties aan: een kartonnen doos met kranten die te dicht bij een open haard staat, een radio naast het bad.

Het brandalarm gaat; plotseling wordt Sparky’s slaapkamer gevuld met witte rook.Nu moeten de instructies en demonstraties in praktijk gebracht worden.De leerlingen overleggen snel wat er gedaan moet worden.

Kinderen kruipen naar de deur en voelen eraan met de rug van de hand. Ze hebben namelijk geleerd dat die gevoeliger is dan de handpalm.De deur voelt warm aan. Daarom kruipen ze naar de tweede vluchtweg, via het raam, en klimmen eruit.

_S7A6821

Bij de hal is het huis van de buren, het aangewezen verzamelpunt, waar ze het alarmnummer bellen via de telefoon aan de muur. Ze horen een op band opgenomen gesprek tussen iemand van de alarmcentrale en een kind.

“Ik denk wel dat ze dit thuis ook gaan toepassen. Mijn kinderen zijn ook hier in het veiligheidsdorp geweest,” zegt Harding.“Toen ze thuis kwamen, vroegen ze me om een reddingsplan te maken en wilden ze weten waar het verzamelpunt was als er brand zou uitbreken.”

“Wij ouders vergeten dat soms,” vervolgt ze.“We weten dat we nieuwe batterijen in de brandmelders moeten doen, maar we doen het niet.Dus ik denk dat het voor de ouders ook goed is om op hun beurt van hun kinderen te leren wat zíj over brandveiligheid hebben geleerd, hier in het dorp.”

_DSF4881

Ministraten
In het deel van het dorp waar de politie actief is, staat een groot verkeerslicht. Bij een oversteekplaats knippert een knipperlicht, achter de instructeur, agent Chad Crawford, medewerker misdaadpreventie en openbare veiligheid.Hij demonstreert hoe je een fiets moet onderhouden en op veiligheid controleren.Hij vertelt wanneer een fietshelm goed past, dat je je arm moet uitsteken als je afslaat of stopt en wat de verschillende verkeerslichten en -borden betekenen.

Dat lijkt misschien heel gewoon voor volwassenen, die dagelijks te maken hebben met verkeersborden en regels, maar voor een kind is dit onbekend terrein.

Vóór hen verschijnt een X-vormig verkeersbord.Sommige kinderen raken in de war.Agent Crawford vertelt dat het een spoorwegsignaal is.Hij wijst erop dat je gemakkelijk van je fiets kunt vallen of met je band in het spoor kunt blijven vastzitten bij het oversteken.

Als de leerlingen klaarstaan om hun fiets én hun kennis van de verkeerstekens te testen, zegt Crawford: “Dit vinden jullie vast niet leuk, maar elke keer als jullie die spoorweg oversteken, wil ik dat je van je fiets afstapt en lopend oversteekt.”

_S7A6923

Fiets- en jeepwedstrijd
De volgende dag brengen ouders en grootouders de kinderen naar een fiets- en jeepwedstrijd.De kinderen stralen, als ze rondrijden in hun kinderjeep en ondertussen de verkeersregels leren.

Andere kinderen oefenen hun fietsvaardigheden door te slalommen en “achten” te fietsen.Politiemensen vinken de verschillende veiligheidsopdrachten af op de lijst van de kinderen en vertellen ondertussen wat ze moeten doen bij een verkeerslicht of -bord.

De ouders zij blij.De kinderen zijn blij.En Lisa Lesnicki-Young, directeur van het Kinderveiligheidsdorp in Brantford, is ook blij.

“Het veiligheidsdorp is heel bijzonder. Methoden die effectief zijn gebleken, worden er in praktijk gebracht,” zegt ze.“Ik weet dat er minder doden en gewonden vallen in het verkeer door de lessen in het veiligheidsdorp. Daarom ben ik hier.Dit dorp maakt echt een verschil.”

Leo Vos en Bob MacLean, bestuursleden van het veiligheidsdorp en tevens de Kiwanis-leden die het dorp naar het stadje in Ontario hebben gehaald, zijn trots op wat het voor de gemeenschap betekent.

_S7A7016

“In deze gemeente gebeuren meer ongelukken dan gemiddeld in de provincie Ontario,” zegt MacLean.“Wij dachten dat een veiligheidsdorp zou kunnen helpen om kinderen een beter veiligheidsbesef bij te brengen en te leren hoe ze moeten omgaan met gevaren, thuis en op straat.”

Niet alleen de kinderen zijn blij met wat ze geleerd hebben.

“De ouders die we spreken, zijn enorm dankbaar en enthousiast,” zegt Vos.

De veiligheidsfunctionarissen, de instructeurs, de ouders en de Kiwanis-leden, allemaal zijn ze trots als ze zien hoe de kinderen rondrijden, leren en op een veilige manier handelen.

“Het veiligheidsdorp zou nooit gebouwd zijn zonder de Kiwanis-Club van Brantford,” zegt Young.“Ik kan de club niet genoeg prijzen.Ze zijn echt fantastisch, een bron van inspiratie voor de hele gemeenschap.”


 

Submit a comment

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s