Trotse Kiwanis-moed

We willen de Kiwanis-moeders in het zonnetje zetten die hun leven lang een voorbeeld waren voor hun kinderen door hun onbaatzuchtigheid en enthousiasme voor vrijwilligerswerk. Luister naar het verhaal van zeven families, van Guadeloupe en de VS tot Japan, die een nog sterkere band kregen door samen vrijwilligerswerk te doen.


“Mijn vader was ook Kiwanis-lid. Hij overleed in 2006. Op de begrafenis werden door veel Kiwanis-leden herinneringen aan hem opgehaald. Ik was onder de indruk toen ik hoorde over al het goede dat mijn ouders hadden gedaan, dus besloot ik om ook lid te worden. Ook wilde ik mijn moeder helpen, want de clubvergaderingen waren bij haar thuis. Samen organiseerden we een succesvolle districtsconventie en we zijn nu bezig met projecten voor kinderen met kanker en voor misbruikte kinderen. We zijn trots dat we lid van Kiwanis zijn.”

Shoji Koike
Kiwanis-club van Nishinomiya (Japan)


Daniel

“Ik ben lid van Kiwanis sinds 2015. In 2019 besloot ik een nieuwe club op te richten: Kiwanis Tiaré Paita. Ik vroeg mijn moeder of ze mee wilde doen aan dit nieuwe avontuur. Ze zei meteen ja.

Het eerste jaar dat ik president was, zette ik een project op: ‘Dekens uit het hart’. Mijn moeder zorgde voor een groep oudere dames die dekens gingen breien voor kinderen in Nieuw-Caledonië.

Ik ben heel trots op mijn moeder. Het is geen wonder dat ze lid is van Kiwanis, want ze staat altijd klaar voor haar buren en ze is dol op kinderen. Ook buiten de vergaderingen en projecten om hebben we het vaak over Kiwanis. Ze doet haar best om bij al onze evenementen aanwezig te zijn.

We hebben een hechte band. Dat we lid zijn van dezelfde club en ons inzetten voor dezelfde zaak, heeft ons nog dichter bij elkaar gebracht.”

Daniel Hinschberger
Kiwanis-club Tiaré Paita (Nieuw-Caledonië)

*Daniel’s moeder, Eliane Pomrenka, zegt: “Ik ben trots op mijn zoon Daniel. Hij doet zo veel met al onze leden, helpt zo veel kinderen, overal ter wereld. Hij geeft zich helemaal, hij blijft lachen en is altijd bereid om zich in te zetten voor nieuwe projecten. Ik ben echt trots op hem.”


“Ik dacht dat het Kiwanis-lidmaatschap niet te combineren was met kleine kinderen thuis. Ik kon mezelf niet om de paar weken een paar uren vrijmaken.

Mijn moeder doet al vrijwilligerswerk zolang ik me kan herinneren.

Toen ik twintig jaar geleden verhuisde, vond ik het jammer dat ik niet meer samen met mijn moeder Kiwanis-werk kon doen. Maar toen vertelde ze me dat er ook online clubs zijn. De voormalige districtsgouverneur Serge F. Viau heeft zo’n online club opgezet. Ik was meteen enthousiast. Doordat we allebei lid van een club zijn, hebben we een gevoel van verbondenheid, het gevoel dat we samen kinderen helpen, overal ter wereld.”

Tracey Kinnonen
Kiwanis-club Noordoost-Ontario (Canada)

* Tracey en haar moeder, Janice Davis, van de Kiwanis-club van Sault Ste. Marie (Canada), zijn niet de enige Kiwanis-vrijwilligers in de familie: Janice’s schoondochter Angela Dawson is president van de Kiwanis-club van Sault Ste. Marie, en haar kleindochter Charlotte Aelick is lid van de Kiwanis-Club van Noordoost-Ontario.


ROBERTSNEWCROP

“Toen ik klein was, zei mijn grootmoeder altijd tegen me als ik terneergeslagen was: Doe maar iets aardigs voor iemand. Dat was een goede raad, die ik wilde doorgeven aan mijn zoon. Dus toen de kans zich voordeed om een bibliotheek op te zetten voor kinderen in een weeshuis in Oeganda, hoefden ze me dat geen twee keer te zeggen. Ik weet niet wie er meer profijt van heeft: degene die helpt of degene die geholpen wordt. Het is hoe dan ook een win-winsituatie. Het gezicht van mijn zoon bij de aanblik van de weeskinderen met de boeken, dat zal ik nooit vergeten. Mijn zoon heeft geleerd wat je nodig hebt, en vooral niet nodig hebt, om gelukkig te zijn. Hij heeft ook geleerd wat dankbaarheid is. Als kinderen al op jonge leeftijd zulke lessen leren, verandert dat hun perspectief voorgoed, denk ik. Ze hebben een bredere blik op de wereld waarin wij leven en weten dat één persoon al een groot verschil kan maken. Als ouder kunnen we proberen hen deze lessen te leren. Maar als we er ook naar handelen, gaan ze pas echt leven. De tijd die mijn zoon en ik in het weeshuis doorbrachten, zal altijd een van mijn mooiste herinneringen blijven.”

Susan Roberts

*Meer dan tien jaar lang werkte Susan Roberts samen met Kiwanis-leden in Missoula in de Amerikaanse staat Montana, om goederen en vee te kunnen sturen naar het Destiny-weeshuis en de bijbehorende school in Oeganda. Haar zoon Matt, oud-lid van de Key Club, ging als kind met haar mee op twee reizen naar het weeshuis. Hij zegt: “Ondanks mijn jonge leeftijd nam ze me mee om als lid van het team mee te helpen. Dat zal ik nooit vergeten. Door samen met mijn moeder vrijwilligerswerk te doen, heb ik geleerd om bescheiden en gedreven te zijn, waardering, leiderschap en liefde te tonen en weet ik dat je met een kleine inspanning al veel voor anderen kunt betekenen. Mijn moeder is vrijwilliger in hart en ziel; bij haar komen anderen altijd op de eerste plaats. Daar zouden we allemaal naar moeten streven.”


Veronique Girard

“Ik ben sinds 2005 bij Kiwanis; ik ben lid van dezelfde club als mijn ouders. Wij hebben de club opgericht.

Het is een geweldige ervaring om bij dezelfde club te horen als mijn moeder. Ik was de eerste president van de club toen ik nog maar 24 was. Maar gelukkig kon ik altijd op mijn moeder rekenen voor steun en hulp.

We vullen elkaar aan, denk ik. Ik doe de IT en de communicatie voor de club; mijn moeder houdt zich bezig met activiteiten: spandoeken naaien, geschonken kleren uitzoeken, taarten en pannenkoeken bakken en lekkere gerechten klaarmaken voor fondsenwervingsacties.

Daardoor hebben we samen al heel wat mooie momenten meegemaakt bij vrijwilligerswerk en inzamelingsacties. Mijn moeder is er altijd als ik haar nodig heb. Dankzij Kiwanis hebben we allebei fijne mensen ontmoet en prachtige reizen gemaakt …

Om mijn moeder te bedanken voor alles wat ze voor me doet, heb ik haar de speciale Zeller-moederdagmedaille gegeven [voor het Eliminate-project]. Zo heb ik haar beloond voor het redden van levens.”

Véronique Girard
Kiwanis-club Ralia Koumac (Nieuw-Caledonië)


McClarys

“Dit markeert het 20e jaar dat ik samen met mijn dochter actief ben bij Kiwanis! Wat was het fijn om al die jaren samen met haar vrijwilligerswerk te doen in de Kiwanis-familie. Onze ervaringen brengen het woord ‘Kiwanis-familie’ op een hoger plan. Het schijnt dat Victoria me zelfs heeft gesponsord als Kiwanis-lid … Als lid kon ik een K-Kids-club voor haar opzetten; omgekeerd leerde ik veel over vrijwilligerswerk door haar. Victoria was charter-president van een K-Kids-club, een Builders Club en een Key Club, en ik begeleidde haar bij al die stappen. Ze was een jaar lang gouverneur van een Key Club en werd toen luitenant- gouverneur van een Circle K-club. En het raakte me echt toen ik gouverneur was en zij een van mijn 24 luitenant-gouverneurs. Ze heeft haar lidmaatschapskaart van K-Kids nog steeds; ze is er trots op. En haar ledennummer bij Kiwanis is hetzelfde als bij K-Kids! We werken samen aan veel projecten, waaronder het jaarlijkse Kiwanis-ballonfeest in Indiana. Dat doen we al sinds we er acht jaar geleden mee begonnen. Ik vind het een enorme eer om met een familielid deel uit te maken van de Kiwanis-familie, om anderen te kunnen helpen!”

Vanessa McClary
Kiwanis-club van zuid-midden-Indiana (VS)


“Zodra mijn zoon achttien werd, werd hij lid van mijn Kiwanis-club (Pointe-à-Pitre, Guadeloupe). Mijn dochter was al bijna twee jaar lid. Samen met mij zetten ze de nieuwe internetclub van Baie-Mahault op in 2016, en de meeste clubleden zijn hun vrienden.

Mijn zoon Bolaji was president van 2017 tot 2019. Mijn dochter Ando was eerst penningmeester en toen adjunct-secretaris. Nu woont mijn dochter in Montreal in Canada en mijn zoon in Guyana. We houden clubbijeenkomsten via internet. Onze leden zitten in Guadeloupe, Frankrijk, Canada, Guyana, Madagaskar en Martinique!

Tijdens mijn twee jaar als luitenant-gouverneur hielpen mijn kinderen me bij alle projecten – allemaal. Zelfs als ik niet bij een vergadering kon zijn, gingen zij toch. Ze gaan ook naar bijeenkomsten van andere clubs in hun divisie. Voor hen draait het om Kiwanis, Kiwanis boven alles! De opvattingen van de club vinden ze niet het belangrijkste. Als ze op reis zijn, proberen ze een club te vinden in het gebied waar ze zijn, om deel te nemen aan een bijeenkomst.

We zijn heel close, hebben een heel hechte band, een echte Kiwanis-band. Onze ervaringen bij Kiwanis hebben ons nog dichter bij elkaar gebracht.”

Inès Marinho
Kiwanis-internetclub van Baie-Mahault, Guadeloupe


 

Submit a comment

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s