JONGENS WORDEN MANNEN

In een door de overheid gesubsidieerd tehuis in Jamaica leven negentien jongemannen die als kind besmet raakten met hiv afgezonderd van de samenleving. Kiwanis-lid Dwayne Cargill geeft hun leven een nieuwe wending.

Door Cindy Dashnaw

In Matthew 25:40, een door de overheid gesubsidieerde instelling in Jamaica, leven negentien jongemannen die als kind besmet raakten met hiv afgezonderd van een samenleving die hen mijdt. De moeders gaven het virus door bij de geboorte of toen ze borstvoeding gaven, maar het hiv-stigma is hier zo groot dat ze hun kinderen in de steek lieten om de schande te ontlopen.

Twee jaar geleden hoorde Dwayne Cargill, die toen nog ondervoorzitter was van de Kiwanis Club van North St. Andrew in Jamaica, voor het eerst van het bestaan van deze jongens. En hij besliste dat hij als voorzitter met de club actie zou ondernemen om hun leven te veranderen.

“Deze jongemannen kunnen nergens naartoe wanneer ze het tehuis verlaten. Ze zijn veroordeeld tot een leven op straat. En dat kunnen we niet toelaten”, aldus Cargill.

De jongens, tussen 15 en 25 jaar oud, waren boos op het leven en hadden geen vertrouwen in de vrijwilligers die hen maar een paar keer opzochten.

“Ze hebben nooit iemand gekend die gebleven is”, vertelt Cargill. “Dat maakte ons nog meer vastberaden om hen te helpen uitgroeien tot productieve burgers. We dachten dat we een impact konden hebben dankzij de skills waarop we in onze club kunnen terugvallen.”

Gewezen voorzitter Mark Russell riep een mentorprogramma en een programma voor de ontwikkeling van vaardigheden in het leven.

“Ik weet hoe het is om iemand te wantrouwen die je een verhaal komt vertellen”, liet Russell optekenen in een interview met CVM TV at Sunrise. “Bij onze interventies maken we soms ook gebruik van rapsessies. Voor we hen kunnen helpen, moeten we hun laten zien dat … dat ze worden erkend als mensen.”

Eenenvijftig clubleden hebben deelgenomen aan excursies, voetbalwedstrijden, presentaties van gastsprekers en opleidingen rond omgangsvormen, relaties en sollicitatiegesprekken, noem maar op.

“Ze erkennen ons nu en beseffen dat we niet zomaar een club zijn. En zo beginnen ze geleidelijk aan ook vertrouwen te krijgen”, zegt Russell.

Op een talentenjacht die de club had georganiseerd brachten een paar jongens hun eigen songs. En net dat toont voor Cargill aan dat de club wel degelijk een positief effect heeft.

“Sinds we er langsgaan, is de respons aanzienlijk veranderd. Ze begonnen te zeggen ‘Tot maandag, hè’. En zo wisten we dat we tot hen doordrongen.”

Zowel de verkozen voorzitter als de eerste ondervoorzitter heeft zich ertoe geëngageerd het programma voort te zetten.

Volg de club op facebook.com/kiwanisnsa.


Submit a comment

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s